Close
Tantuni, Mersin’e has bir dürüm çeşididir.
Bugün tüketilen tantuni iki çeşit etle yapılır. Sadece et içeren dürüme biftek, hem et hem de kuyruk yağı içeren dürüme ise tantuni denir. Bu fark özellikler tantunicilerde öğün ısmarlarken önem kazanmaktadır.
Bir görüşe göre, Türkmenlerden ve yörük geleneğinden geldiği iddia edilen “tantuni” Mersin ilimizle özdeşleşmiş ve ülke genelinde yaygınlaşmış bir dürüm çeşididir. Antakya ve Mersin’de farklı usüllerle yapılır.
Çok küçük kuşbaşı doğranmış et haşlanır. Sac kızdırılarak yağ ve toz biber eklenir. Önceden haşlanmış et bu yağda çevrilir. Pişirme sırasında saca arada bir su eklenir. Amaç, hem sacın sıcaklığını kontrol etmek, hem de tantuninin sarılacağı ekmeği yumuşatmak için buhar sağlamaktır.
Pişen et sumaklı ve maydanozlu soğan piyazı, domates ve çeşitli baharatlar ile ekmek arası ya da dürüm yapılır. Genelde kullanılan çeşitler somun, açık ekmek ve dürümdür. Limon ve acı biber turşusu ile servis edilir.
Tantuni ustadan ustaya çok değişiklik gösterir. Tantuniye eklenen baharatlar ve otlar, malzemenin dürüm ya da somun içindeki katmanlaması, buhar ve yağ oranı, pişme süresi, saca toz biber yanında katılan diğer malzemeler bu değişikliklerden sadece birkaçıdır.
Tantuni’nin tarihi hakkında birkaç görüş vardır.
Bir görüşe göre, Türkmenlerden ve yörük geleneğinden geldiği iddia edilen “tantuni” Mersin ilimizle özdeşleşmiş ve ülke genelinde yaygınlaşmış bir dürüm çeşididir. Antakya ve Mersin’de farklı usüllerle yapılır.
Aslında haşlanmış etlerin kılıçlarla kalkanlar üzerinde dövülmesi ve etlerin bu şekilde pişirilmesi yörük geleneğinde mümkün görünüyor. O yüzden bu iddia doğru olabilir. Ancak araplara ait seyyar bir sokak yemeği olma iddiası da diğer bir öne sürülen bir iddiadır. Aktarılanlara göre kasaptan alınan artık kıymaların ve sakatatların domates ve sumaklı soğan ile kavrularak dürüm içinde sunulan tantuni bir fakir yiyeceğidir. Aynı zamanda da bir kebap çeşididir.
Bir diğer rivayete göre ise, kasaptan güzel bonfile nuar alan zenginler kemiklerini kasapta bırakırlarmış. Bu kemiklerin üzerinde de ufak tefek et parçaları kalırmış, kasaplar bunları kağıda sarıp ucuz fiyatlara satarlarmış. Tabi ufak parça olsada etin en güzel kısımları olduğundan bunlar fakir yöre halkı tarafından alınarak önce kaynatılır sonra sac üzerinde baharatla pişirilerek yemek haline getirilirmiş.
Memoş Tantuni bir UFRAD ve KOSGEB üyesidir.
